Κυριακή, Φεβρουαρίου 12, 2006

βαριέμαι

βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι

13 σχόλια:

Phantasmak είπε...

Αν σε κάνει να νιώσεις καλύτερα, και πολλοί άλλοι! :P

Δικηγόρος του Διαβόλου είπε...

Αν πραγματικά βαριόσουν, θα έγραφες μόνο μία φορά τη λέξη "βαριέμαι". Άρα......

Rodia είπε...

Phantasmak, το φαντάζομαι.. έχω αυτό το κάτι να λαβαίνω τα σήματα!;-)

Δικηγόρε του Διαβόλου, Ε, είπα να το δηλώσω με όμορφο τρόπο.. Χρωματιστό!

funEL είπε...

退屈である

σε μια ΕΛληνογενή γλώσσα επίσης

Μαύρος Γάτος είπε...

Τελικά φαινεται να είναι κολλητικό...

Ευτυχώς που εγώ την γλύτωσα με μια κοινή γρίππη...

Σ;)))))))))

alombar42 είπε...

Συμπτωματικά το έγραφα αλλού: έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ να τρέχουμε, που δεν μπορούμε να απολαύσουμε ένα διάλειμμα!!

Rodia είπε...

κ. funEL, συγχαρητήρια για την ευρυμάθειά σας:-)

Μαύρε Γάτε, πώς φαίνεται ότι δεν είστε κότα!;-)

alombar42, ίσως και να έχετε δίκιο... Αλλά.
Αλλά, ένα διάλειμμα πρέπει να είναι βαρετό..?.. ή.. καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για διάλειμμα όταν βαριόμαστε..?.. (απορίες)

τρέχω να ψωνίσω άφθονα εμβόλια:-)

ENIAYTON είπε...

Μη βαριέσαι πολύ.
Θα πληγωθείς.

alombar42 είπε...

Ενα διάλειμμα ξεκινάει από τη βαρεμάρα και τη νευρικότητα, λόγω κεκτημένης ταχύτητας. Θέλει προσαρμογή και χρόνο για να γίνει απολαυστικό - αυτό εννοώ :)

Rodia είπε...

ENIAYTON, βαρέθηκα αρκούντως!:-)

alombar42, γιατί όταν πάω διακοπές με πρόθεση να μείνω ένα μήνα τουλάχιστον, μετά την τέταρτη μέρα αρχίζω να βαριέμαι; Χμμ.. ίσως πρέπει να επιμένω στην προσαρμογή.. αλλά.. πώς θα ξαναπροσαρμοστώ επιστρέφοντας;..

:-)

alombar42 είπε...

Θέλεις προτάσεις για το χρόνο των διακοπών;

Πώς μιλάνε τα τριζόνια άραγε, τι λένε;
Πώς αισθάνεται κανείς αν γίνει ένα με τη φύση;
Πώς είναι να είσαι δέντρο;
Ακούγονται άραγε τα βήματα της ακρίδας; (ναι)
Εχει διαφορά στον ήχο το κάθε κυματάκι; Στην εμφάνιση; Στο μέγεθος; Υπάρχουν δυο όμοια κυματάκια; (ναι και ναι)

(χιλιάδες απορίες για τέτοιες στιγμές - αδύνατον να απαντήσω πολλές και κάθε φορά μου έρχονται περισσότερες απορίες από πριν)

Rodia είπε...

alombar42, συνομιλείτε με άνθρωπο που έχει μέσα του άπειρες εικόνες, γεύσεις, ακούσματα, αγγίγματα και αρώματα από τη Φύση..
Ενα αηδόνι να κελαηδάει κάπου έξω από τη Σπάρτη ένα σουρουπο..
Ήχο κυμάτων από πάμπολλες τοποθεσίες εντός και εκτός και επί τα αυτά..
Παιχνιδίσματα φωτός (πρωϊνού και νυχτερινού) να διαπερνά παντζούρια καθε τύπου..
Τραγούδια φύλλων από κάθε είδους δέντρο, τραγανιστούς ήχους ξερών φύλλων από κάποιο φθινόπωρο στην Καστοριά, πνιχτούς ήχους από μουσκεμένα φύλλα έξω από το Γκρούνινγκεν, βουητό λεύκας κάπου στα βόρεια...
Κριτσάνισμα άμμου σε παραλίες μαγικές, αρώματα θαλασσινά και βουνίσια, αγγίγματα από δροσερά νερά πηγών τε και ποταμών..
Γεύσεις φρούτων και χορταρικών, φύκια ελληνικά και κορεάτικα (ναι, είχα γνωρίσει ένα ζευγάρι κορεατών που έφερναν από εκεί διάφορα είδη τροφής, πριν ακόμα υπάρξουν τα ειδικά μαγαζάκια που εστησαν μετανάστες)

Τι άλλο να αναφέρω; Το ότι όλα αυτά ξυπνούν τρυφερές αναμνήσεις και το ότι προσανατολίζομαι να βρω έναν αγαπημένο τόπο να αράξω επιτέλους.. για μόνιμες διακοπές..
Βαθιά βαθιά είμαι παιδί της φύσης, η πόλη όμως με έχει διαφθείρει αρκούντως.. και πώς μπορώ να αποδράσω;

:-)

.. το "Πώς είναι να είσαι δέντρο" καλύτερα να μη το μαθαίνει ο άνθρωπος..

(με συγκινούν οι απαντήσεις σου)

alombar42 είπε...

Κι εγώ θέλω μόνιμες διακοπές σαν αθεράπευτα ρομαντικός. Ομως, στρατηγικά επιλέξας, έχω τα πόδια μου καλά στη γή.

Φιλώ σε :)