Πέμπτη, Ιανουαρίου 26, 2006

Περί σεξ και λαβυρίνθων μοναξιάς: Ν.Δήμου vs George

Down for Maintenance
Blogger is temporarily unavailable due to planned maintenance.
This downtime will last 30 minutes from 4pm - 4:30pm (PST).

Αυτή ήταν η ταμπέλα που κυριαρχούσε στη blogόσφαιρα, πολύ περισσότερο από τη μισή ωρίτσα που έγραφε.
Τι έγινε παιδιά..??? Το κάψαμε το μαγαζί..???

Υποπτεύομαι ότι ο κ. Γούγλης δεν είχε προβλέψει τον καταιγισμό σχολίων στα posts και έσπευσε να αναδιαρθρώσει τις προσφερόμενες υπηρεσίες, ένα κατσαβίδι από δω, μια τανάλια από κει, τελικά, καθώς φαίνεται, τα έφερε βόλτα. Επισκέφτηκα, κατά τη διάρκεια του πανικού, μερικά ξένα blogs όπου όλα πήγαιναν στρωτά στρωτά. Ουδέν πρόβλημα.

___________________________________________


Τελοσπάντων, το θέμα που θέλω να επισημάνω, δεν έχει απόλυτη σχέση με τα σχόλια αλλά με τα θέματα που τα μαγνήτισαν, καθώς επίσης και με ένα γενικότερο ζήτημα: Πόσο απέχει η πορνογραφία από τη λογοτεχνία και αν είναι λογοτεχνικό ένα κείμενο το οποίο -ελαφρά τη καρδία- χαρακτηρίζεται ως πορνογράφημα. Δεν θα ανατρέξω στον θαυμάσιο Αντρέα Εμπειρίκο, ούτε πουθενά αλλού.

Αυτό που επεσήμανα είναι η υποκρισία μας ημών των νεοελλήνων και αυτή η μομφή, διότι περί μομφής πρόκειται, ουδόλως έχει να κάνει με το πρόσωπο του κ. Ν. Δήμου, του οποίου εκτιμώ τον γραπτό λόγο και το θάρρος του να θέτει διάφορα ζητήματα για συζήτηση ενώπιον αγρίων συνομιλητών που παίζουν τους ευγενείς.

Με όλο το θάρρος, που πηγάζει απο μια κληρονομική (37,50% κεφαλονίτισσα) παλαβωμάρα, τοποθετώ εδώ τους δεσμούς δυο αναρτήσεων που διάβασα προσφάτως και οι οποίες, όπως πιστεύω, έχουν άμεση σχέση μεταξύ τους:

1. Η ανάρτηση του
περί μεγέθους θέματος, από τον έκτακτο George Nonce στο blog του.

2. Η ανάρτηση του
περί του σώματος της Margot θέματος, από τον θαυμάσιο κ. Ν. Δήμου στο blog του.

H σειρά που αναφέρω τα δυο θέματα είναι η σειρά με την οποία τα διάβασα. Βρήκα το θέμα του George εξαιρετικά τολμηρό μεν, αλλά και κατατοπιστικό, απελευθερωμένο από ταμπού, ωμό -όπως θα έλεγαν κάποιοι σεμνότυφοι- αλλά εντελώς πραγματικό και προσγειωμένο, γραμμένο απο έναν γνώστη και, για τούτο, χρήσιμο να το λαβαίνουμε υπόψη. Απομυθοποιεί καταστάσεις και, κυρίως, συμπεριφορές. Πιθανότατα δε, γι αυτό το λόγο να μη μαγνήτισε ικανά αριθμητικώς σχόλια, επειδή αρκετοί να αναγνώρισαν τον εαυτό τους στα παραδείγματα και επειδή ακόμα "πώς να εκτεθώ βρε αδερφέ, σχολιάζοντας το ποστ μιας αδερφάρας"!..

Το θέμα του κ. Νίκου Δήμου, πλεονεκτεί (αν επρόκειτο για κάποιον άλλο ίσως να μειονεκτούσε) επειδή είναι επώνυμο, είναι δοσμένο με τρόπο γλαφυρό, με προσοχή, χωρίς να εκθέτει τον γράφοντα αλλά και τον αναγνώστη. Μια ανάμνηση περιγράφει πάνω απ' όλα, χωρίς ξεγύμνωμα, χωρίς ψυχικό "τσαλάκωμα". Τέτοια κείμενα θέλουμε να διαβάζουμε, ίσως για να το παίζουμε κι εμείς "κύριοι" και "κυρίες". Εξευγενισμένα και με ροδογάλανες ανταύγειες.

Το ζουμί τώρα. Στην αντιπαράταξη αυτών των θεμάτων οδηγήθηκα από μια σκέψη η οποία από καιρό με απασχολεί. Το πλήθος των σχολίων με έσπρωξε να την εκθέσω νωρίτερα και ίσως λίγο άσκεφτα ακόμα. Η σκέψη είναι για το λαβύρινθο της μοναξιάς μας, όσων τριγυρίζουμε στον κυβερνοχώρο, όσων ψάχνουμε να βρούμε αυτό το "κάτι" που μας λείπει, είτε αυτό είναι η αυτοεπιβεβαίωση, είτε η επίδειξη, είτε η εκτόνωση, είτε η απλή επικοινωνία, είτε κάτι άλλο που μου διαφεύγει.

Τα θέματα είναι περίπου τα ίδια, το αντικείμενό τους δηλαδή. Γράφουν για το σώμα. Εκθέτουν την αντίληψη των γραφόντων για το ανθρώπινο σώμα. Το ένα πληροφορεί φόρα παρτίδα και με νεολογισμούς αξιοπρόσεκτους, το άλλο αποκαλύπτει (ή συγκαλύπτει;) γλαφυρά και καλυμμένα, με τρόπο που να εκπλήττει χωρίς να σοκάρει. Απευθυνόμενα και τα δυο σε μοναχικούς αναγνώστες, πόσο άραγε κατορθώνουν να τους αποσπάσουν απο το λαβύρινθο της μοναξιάς τους;

Δεν έχω συγκεκριμμένο στόχο αναρτώντας αυτό το θέμα. Σημειώνω απλώς κάποιες σκέψεις, ίσως όχι τόσο ολοκληρωμένες όσο θα ήθελα, ελπίζοντας να τις συμπληρώνω όσο περνά ο καιρός και μαθαίνω περισσότερα για τους ανθρώπους -και για μένα.

18 σχόλια:

ENIAYTON είπε...

Όταν λές να τις συμπληρώσεις, εννοείς να διευρύνεις το μέγεθος του ποθούμενου του κυρίου George σε size queen, του δε Νικοδήμου την Margot να αναδείεξις σε Θεοτοκοπούλεια φιγούρα;

George είπε...

Χαίρετε. Τολμώ να πω πως με ξάφνιασε το ποστ αυτό, κυρίως επειδή από μικρός αντιπαθούσα το γράψιμο του κυρίου με τον οποίο συγκρίνομαι, και το αντιπαθώ ακόμη περισσότερο τώρα που κάνει καριέρα και στο blogging.

Δεν θα έλεγα, όμως, πως εγώ τουλάχιστον γράφω για το σώμα. Γράφω για τον τρόπο που ένα σωματικό χαρακτηριστικό επηρεάζει τον φέροντα.

Και βεβαίως, eniayton, δεν γράφω (εκεί τουλάχιστον) περί του ποθουμένου μου. Άλλο queen size, άλλο size queen, και άλλο george nonce, που θα έλεγε και η κυρία Τσεσμελή.

ENIAYTON είπε...

Τολμάτε να αμφισβητείτε την αυθεντία ενός Σιντάλκα, κύριε;
Σας οικτίρω!
Και μην ξεχνάτε:
ΧΕΣΣΕΤΑΙ ΗΠΑΡ!

αμβρόσιος είπε...

ας μη μπερδεύουμε την πούτσα με τη βούρτσα though.

Rodia είπε...

--Αυτό ακριβώς με εξέπληξε ευχάριστα στο κείμενό σας George, η διαύγεια με την οποία περιγράφετε την επίδραση στο χαρακτήρα του ανδρός, ενός σωματικού του χαρακτηριστικού αφανούς για τους απέξω και το οποίο γνωρίζει μόνον ο έχων αυτό. Δεν πρόκειται π.χ. για μια μύτη που εξέχει και δεν είναι δυνατό να κρυφτεί, αν και έχουν αποδοθεί κατά καιρούς στους φέροντες ιδιότητες παραλληλίζουσες τα χαρισματικά σε μέγεθος οσφρητικά οργανα με τα αφανή γεννητικά, πράγμα που δεν ευσταθεί κατά τη γνώμη μου.
Επίσης, οι νεολογισμοί που εφηύρατε είναι μια λογοτεχνική προσφορά, αν και κάπως μακρείς ως λέξεις. Αν προσπαθήσετε να αποδώσετε το νόημα περικόπτοντας ολίγον τι το μήκος, κάλλιστα θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ευρύτερα, πράγμα που (γνώμη μου) θα εμπλουτίσει τη γλώσσα μας.

Ομολογώ ότι αν το κείμενό σας το είχε γράψει ο κ. Δήμου, θα του έβγαζα το καπέλο! Αυτή είναι μια αδυναμία του πιστεύω, ότι, ενώ έχει τολμήσει ένα σωρό πράγματα -ήταν τολμηρός στην εποχή του, πώς να το κάνουμε;- αρνείται τον αυτοσαρκασμό. Τον χρησιμοοιεί μονάχα σε ομαδικό πλαίσιο, π.χ. "εμείς οι έλληνες"...

Η υπόκλιση όλη δική σας λοιπόν!:-)

-- ENIAYTON, (κόπυ-πέιστ το έκανα, πώς βγήκε ελληνικά; Θαύμα του Προφήτη, ε;) ένα έχω να σας πω: Τοποθετηθείτε ως προς τους νεολογισμούς του κ. George και θα εισηγηθώ να μυστακοφορηθούν οι Καρυάτιδες.

:-))

alombar42 είπε...

Εκπληκτικό το κείμενο του George (ευχαριστώ για την αποκάλυψη) αλλά θα πάρω το κείμενο του ΝΔ, για έναν πολύ βασικό λόγο, που μάλλον δεν έχει σχέση με λογοτεχνία (ή έχει; χμ) - έχω μια αδυναμία στις γυναίκες :)

Το κείμενο του George δεν έχει να κάνει με το μέγεθος, έχει μάλλον να κάνει με τη μέθοδο και τις ψυχολογικές παρενέργειες της προέκτασης :)

Η ετικέτα πορνογραφία πάντως είναι μάλλον εκ του πονηρού, ένας συμβιβασμός που αν θέλουμε τον δεχόμαστε. Για μένα πάντως, είναι μια κατηγοριοποίηση για χάριν βιβλιοθηκονομίας.

ENIAYTON είπε...

Ο χρησμοδότης αρνείται να τοποθετηθεί επί αναλφαριθμητικών λογισμών, και ως εκ τούτου, εγώ ο απλός μεταγραφεύς των μουσαίων 'ρημάτων αδυνατώ να ανταποκριθώ στο Ρόιον αίτημα.
Όσον δε δια τας καλλιμάστους Κούρες του Ερεχθείου, αμαρτία δεν είναι να τις μυστακοφορέσουμε; Τοσα πήλινγκ, τόσες χαλάουες δια να μεταμορφωθούν από Καρυάτες εις καρυάτιδες, κι εμείς να τους χαλάσουμε το όνειρο;

Rodia είπε...

alombar42, το κείμενο του George θα τολμούσα να το συγκρίνω με κείμενα του Ηλία Πετρόπουλου αν ήμουν ειδική.. αλλά, μια και δεν είμαι ειδική, το τολμώ!:-)

Και αυτό (γνώμη μου) επειδή το βρίσκω σημαντικό -εκτός απο τις λέξεις που πλάθει και προτείνει- για την σημασία της ανάλυσής του, την αποκωδικοποίηση συμπεριφορών, κάτι τι που ήδη ψυχανεμιζόμουν...

Ισως επειδή προτιμώ (φυσικά) τους άντρες. Νοιώθω -παρ' ότι γυναίκα- μια ταύτιση και μαζί τους μόνο μπορώ να παίζω σαν παιδί. Οι γυναίκες, γενικά γιατί υπάρχουν και εξαιρεσεις, μου πέφτουν πολύ βαριές.. ίσως επειδή δέχονται να ενηλικιωθούν..

Ενα πράγμα που θαυμάζω πραγματικά στις αδερφές (τους ξεκάθαρους και όχι τους καταπιεσμένους ομοφυλόφιλους) είναι η απομυθοποίηση του σώματος και η απελευθέρωση από τα διάφορα ταμπού και καταναγκασμούς και η ελευθερία έκφρασης. Χωρίς περικοκλάδες και δυϊσμούς και υπονοούμενα.

ENIAYTON, κατανοώ πλήρως:-)
Ο ΚΑΙΡΟC ΓΑΡ-ΜΠίΖ!!!
(διπλός -4048?)

alombar42 είπε...

Σύγκριση με τον Πετρόπουλο σε ύφος εννοείς, φαντάζομαι. Ισως έχεις δίκιο (βζουμ βζουμ γυρνάει ο κεφάλης και ο μυαλός να βρουν στοιχεία, να ανασύρουν κείμενα, διάβαζα πρόσφατα τη Φασουλάδα βζουμ βζουμ).
Πάντως τόσο ο George όσο και ο Πετρόπουλος στηρίζονται λίγο και στην άγνοια του κοινού τους. Για να αμφισβητήσω με βιώματα κάποιον πρέπει να γίνω υπόκοσμος ή αδερφή :)

Rodia είπε...

Δεν διανοούμαι να υποστηρίξω ότι τα κείμενα είναι πέρα απο κάθε αμφισβήτηση.. Εδώ (σε προηγούμενο ποστ) καταδίκασα ολόκληρο Καντ!
Το βίωμα δεν είναι πάντα απαραίτητο για να καταλάβουμε ή να απορρίψουμε κάτι.. ούτε διαβάζουμε διαρκώς με το μάτι στη σκανδάλη του μυαλού μας. Υπάρχει και η παρατήρηση (δεν είναι ανάγκη να ζούμε πάντα καταστάσεις, αρκεί να παρατηρούμε προσεχτικά) υπάρχει και το απομέσα μας που κάτι καταλαβαίνει και έξω απο βιβλία και περισπούδαστες μελέτες.
Αυτό που βρήκα είναι κάτι που ήδη μου είχε προξενήσει απορίες.. η συμπεριφορά των ανδρών είναι ένας τομέας της... αρμοδιότητάς μου! χεχε.. Ψάχνω να βρω το παιδί πίσω από τον άντρα και αυτό είναι ενδιαφέρον για την εξήγηση της συμπεριφοράς του στο επάγγελμα, στις γυναίκες, στη φιλία, σχεδόν παντού. Το κείμενο λοιπόν αυτό μου έδειξε άλλη μια οδό, για την οποία είχα ήδη υποψίες ότι παίζει σπουδαίο ρόλο.

..ως γυναίκα έχω αρκετά "βιώματα"..
(φυσικά όχι όσα ο George)

Το πλεονέκτημά του είναι ότι μπορεί να παρατηρεί το δικό του φύλο από πολύ κοντά. Ενας άνθρωπος στρέιτ αντλεί κυρίως από την παρατήρηση του εαυτού του. Για τούτο παρόμοια κείμενα είναι χρήσιμα για σένα και για μένα, επειδή και'γώ ακόμα δεν γίνεται να έχω σφαιρική άποψη για το πλάσμα άντρας. Μεταξύ των δυο φύλων υπάρχει κάποιου είδους καχυποψία -συνήθως- ενώ οι άντρες δύσκολα κρύβονται απο τους ομόφυλούς τους, όπως και οι γυναίκες άλλωστε μεταξύ τους.

alombar42 είπε...

Δεν ξέρω αν ισχύει για άλλους, αλλά τα συμπεράσματα για μένα τα κρίνω από το καθρέφτισμά μου στις γυναίκες. Η τακτική σου δεν θα έπιανε σε μένα γιατί αν ψάχνεις κάτι ειδικά, πιθανότατα θα βρεις ακριβώς αυτό που ψάχνεις.
Μιλώντας πάντα για τον εαυτό μου, η καλύτερη τακτική είναι μάλλον η απογύμνωση - ρίξε μου όλα τα επιχειρήματα και έμεινα γυμνός, παραδομένος. Ελπίζω πάντως οτι δεν καταθέτω τα όπλα τόσο εύκολα :)

alombar42 είπε...

Τα κείμενα σαν του George είναι σαφώς χρήσιμα, πέρα από ωραία!

Rodia είπε...

Φίλε μου alombar42, όλο και μου δίνεται η ευκαιρία να διαπιστώνω τη δυσκολία συνενόησης μέσα απο το λόγο, ιδίως το γραπτό.
Τώρα ακούω -ΕΤ1- το Λάκη (με τα ψηλά ρεβέρ) και τρελαίνομαι! Μου αρέσει αυτό το αυθεντικό δείγμα παραλογισμού.. ΦΟΒΕΡΟΣ!!!!

..δεν ψάχνω ΓΙΑ ΝΑ βρώ κάτι.. τρόπος του λέγειν το "ψάχνω".. Η πρόταση χρειάζεται ανασκευή, αλλά, τώρα.. ΠΡΟΕΧΕΙ Ο ΛΑΚΗΣ!!!!

:-)

Μαύρος Γάτος είπε...

Καλησπέρα

Ήρθα αργά, αλλά λέω να πω κι εγώ μια κουβέντα.
Εγώ σαν κριτήριο και σαν μέτρο αξιολόγησης για όλα βάζω την περιεκτικότητά τους σε Αλήθεια. Η αλήθεια δεν μπορεί ποτέ να είναι αισχρή, είτε μιλάμε για το σεξ, είτε για ο,τιδήποτε άλλο. Όταν το Συμφέρον και η Επίδειξή ντύνονται τα ρούχα της Αλήθειας, και την σοδομίζουν, τότε γενιούνται τα εκτρώματα.

Τρέχω να διαβάσω το κείμενο του george για να έχω άποψη... καλό απόγευμα.

Μαύρος Γάτος είπε...

Το είδα, και... ε καλά. Πούτσες μπλε, που λέει και ο λαός. Αγαπητή μου ροδιά, δεν συμμερίζομαι τον ενθουσιασμό σου.

Μού άρεσε μόνο εκεί που ο george λέει "οι 2345 gay και οι 832 straight με τους οποίους έχω συνευρεθεί ερωτικά"

προφανώς αντιλαμβάνομαι το χιούμορ όσον αφορά τους αριθμούς, αλλά τέτοιοι straight... τι να σου πω

Σ;))))))))

Rodia είπε...

Αλήθεια, τι σημαίνει "Αλήθεια" σε ένα κόσμο που, ανέκαθεν, αλλάζει διαρκώς και αενάως; Αποφεύγω αυτή τη βεβαρυμένη λέξη Μαύρε Γάτε, που είναι μια απο τις βασικές αιτίες ασυνεννοησίας μεταξύ των ανθρώπων -κατά τη γνώμη μου.

Το κείμενο δεν το διάβασα επιφανειακά, για να αντλήσω κουτσομπολιό ή ό,τι άλλο. Νομίζω πως έχω εξηγήσει αρκετά καλά τους λόγους που το βρήκα σημαντικό. Είμαι και γυναίκα βλέπεις, και με ενδιαφέρει ό,τι γραφτεί που αποκαλύπτει κάτι για τους άντρες.

:-)

Μαύρος Γάτος είπε...

Αντε καλά έχει ακαδημαικό ενδιαφέρον...

Αχ αυτή η αλήθεια. Είναι κάτι διαφορετικό για τον καθένα; Είναι κάτι φανταστικό;

Τείνω να πιστέψω ότι όχι, υπάρχει μια αντικειμενική αλήθεια, όσο και να έχει κακοποιηθεί αυτή η έννοια.

Καλό βράδυ Μαρίνα
Σ:)))

ΥΓ το προηγούμενο σχόλιο το έστειλα ταυτόχρονα και στον george, για να μην σουμείνει λάθος εντύπωση...

Rodia είπε...

alombar42, χρωστάω μια απάντηση. Οταν διάβασα αυτό που γράφεις για "τακτική" και "ψάξιμο" τα ψιλοπήρα! Φταίει μάλλον η χρέωση της πονηριάς στις γυναίκες και αυτό με ενοχλεί πολύ. Αν κατείχα αυτό το "προσόν" σίγουρα θα ήμουν διαφορετική.
Σήμερα όμως που διάβασα με άλλο μάτι (και όχι επιπόλαια) το σχόλιό σου, δεν το βρήκα απαξιωτικό και θα ήθελα να μου εξηγούσες αν μπορείς τι ακριβώς εννοείς πισω απο τις γραμμές. Είμαι και αργόστροφη! :-)
Δε θέλω να ρίξω κανένα επιχείρημα, δε νομίζω ότι εδώ πέρα γίνεται πόλεμος. Ούτε θέλω κανεναν "παραδομένο"!!!

Μαύρε Γάτε, για την "αλήθεια" μάλλον χρειάζεται νέο θέμα συζήτησης...
Θα το ξεκινήσω σύντομα -ελπίζω:-)