Τετάρτη, Μαΐου 31, 2006

κατάθεση: Αληθινές ιστορίες (βιασμοί, παιδεραστία, κλπ)


~ Θυμάμαι μια φοιτήτρια εικοσάχρονη, κόρη εισαγγελέα, θύμα βιασμού από καθηγητή της. Το προϊόν του βιασμού, το παιδάκι δλδ, μεγάλωνε σαν αδελφάκι της στην οικογένειά της, ενώ η κοπέλα σπούδαζε στο παν/μιο. Ο καθηγητής πήρε μετάθεση απο το γυμνάσιο όπου δίδασκε και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Να μη ταραχτούν τα νερά του καθωσπρεπεισμού της εποχής. Αυτό πριν από πολλά χρόνια, περίπου 40. Σήμερα άραγε έχουν πάψει να συμβαίνουν παρόμοια γεγονότα; Ακόμα και σήμερα, δυστυχώς, πετιούνται μωρά στις λεκάνες καμπινέδων. Το "τι θα πει ο κόσμος" παραμένει σχεδόν ανέπαφο.

~ Θυμάμαι ένα ράφτη σε μια γειτονιά, από το μαγαζί του οποίου περνούσε όλη η μαθητιώσα νεολαία ανδρικού γένους. Γέλια και χαχανητά γεμάτο το μαγαζί του κυρ Αντρέα -πεθαμένος και θαμένος από πάρα πολλά χρόνια ο μακαρίτης, περίπου 45. Συμπαθής. Στέλνανε οι μανάδες τα παιδιά τους για να τους στενέψει ή φαρδύνει τα ρούχα, να τους ράψει κοστουμάκια. Εκανε και εκπτώσεις. Φροντιστήριο σεξουαλικής αγωγής. Πού να πηγαίνανε τα παιδιά; Στις πουτάνες; Σήμερα είναι άραγε πολύ διαφορετικά τα πράγματα;

~ Θυμάμαι τα "εγκλήματα τιμής" που κατέκλυζαν τις σελίδες των εφημερίδων πριν πολλά χρόνια, περίπου 30. Ακόμα και σήμερα γίνονται εγκλήματα πάθους. Επειδή οι σεξουαλικές σχέσεις των ανθρώπων ανήκουν στη σφαίρα του μύθου. Επειδή μια ανάγκη σωματική έχει μετατραπεί σε ταμπού με ηθικές και συναισθηματικές προεκτάσεις. Γνωρίζω και σήμερα ακόμα ανθρώπους που βασανίζουν το νου τους με καταστάσεις παρεξηγημένες, δήθεν έρωτες και πάθη που υπάρχουν μονάχα μέσα στο δικό τους εγκέφαλο.

~ Με αυτές τις αναμνήσεις στη πλάτη, οταν η μεγάλη κόρη μου ένιωσε την ανάγκη να δημιουργήσει σχέση πριν τελειώσει το Λύκειο, της ψώνισα κρεβάτι που γίνεται διπλό και το αγόρι της περνούσε πολύ χρόνο σπίτι μας. Χώρισαν φιλικά μετά από αρκετό καιρό, χωρίς σπαραξικάρδια δράματα, ήταν ένα αναγνωριστικό πείραμα συμβίωσης και συνύπαρξης μεταξύ των δυο φύλων. Ο νεαρός ακόμα μου τηλεφωνεί, με οικειότητα, σα να είναι μέλος της οικογένειας. Σήμερα, και η νεαρή και ο νεαρός έχουν μια ζωή ξεκαθαρισμένη από τη νοσηρότητα του "απωθημένου" που επιδρά στην νοητική απόδοση του ανθρώπου.

~ Είναι όμορφος ο έρωτας των νέων ανθρώπων και είναι βλακεία να εμποδίζεται για οποιοδήποτε λόγο. Ισως να ζηλεύουμε εμείς οι "μεγάλοι" -τρομάρα μας!

~ Δυστυχώς, γνώρισα πριν λίγο καιρό μια νέα γυναίκα θύμα της άγνοιάς της, η οποία, μετά από πίεση από το καταπιεστικό οικογενειακό της περιβάλλον, (καλο)παντρεύτηκε έναν πλούσιο και κοινωνικά αποδεκτό άντρα (που ήταν κρυφός φορέας του Εητζ) και σήμερα είναι μια νέα γυναίκα σοβαρά ασθενής, χήρα, δυστυχισμένη, χωρίς δικαίωμα στη ζωή και στο όνειρο να δημιουργήσει την οικογένεια που επιθυμούσε.

~ Δυστυχώς επίσης, δεν εξαιρούμαι από τον κανόνα της γενιάς μου. Η παραμύθα του πρίγκηπα πάνω στο άσπρο άλογο έχει ποτίσει γερά πολλές γυναίκες και μια γυναίκα παραμυθιάζεται εύκολα από έναν επίδοξο βιαστή, το δε συναίσθημα της ταπείνωσης και απαξίωσης του εαυτού είναι πολύ ισχυρό για να καταγγείλει το αποτρόπαιο γεγονός. Η σεξουαλική μου ζωή ξεκίνησε με ενα βιασμό και έληξε με ένα βιασμό επίσης. Ευτυχώς, στο ενδιάμεσο διάστημα γνώρισα υπέροχους άνδρες και έζησα υπέροχες εμπειρίες!

~ Δυστυχώς, είχα ένα πελάτη παιδεραστή. Οταν διηγήθηκε σε μένα και τους συνεταίρους μου τι έκανε στη Ταϊλάνδη, όπου πήγαινε ταξίδια για να ικανοποιεί τις ορέξεις του, βρήκα τρόπο και αρνήθηκα τις εργασίες με τις οποίες τροφοδοτούσε το γραφείο μου. Εχασα χρήματα και πελάτη, αλλά κέρδισα την ψυχική μου γαλήνη. Ο "κύριος" αυτός (εξακολουθεί να) είναι ένας ευϋπόληπτος πολίτης. Η αποκάλυψη αυτή αποτελεί ένα μέρος της αιτίας που διάλυσα την επιχείρησή μου.

3 σχόλια:

Dimitris είπε...

Υπέροχο ποστ!

Σπάνιο food for thought!

Ευχαριστώ που με προβλημάτισες βραδυάτικα!

artfarted είπε...

Κάτι τέτοια αναγνώσματα μου μένουν αξέχαστα.

Ιφιμέδεια είπε...

Τι να σου πούμε κι εμείς απ'τη ζωή μας...
Δεν έχω λόγια, ήθελα μόνο να σου πω ένα μπράβο κι ένα ευχαριστώ